توسط : داور بخش داستانی و سریال تلویزیونی سومین جشنواره بینالمللی چندرسانهای میراثفرهنگی معتقد است که هویت ملی ما فراتر از جشنواره و جشنوارههاست. ریشهاش در اعماق این سرزمین و در جانهای این مردم است. جشنواره باید تلاش کند هویت ملی ما را همان طور که هست نشان بدهد.
سید عباس فاطمی داور بخش داستانی و سریال تلویزیونی سومین جشنواره بینالمللی چندرسانهای میراثفرهنگی درباره ضرورت برگزاری این جشنواره برای جامعه ایران بیان کرد: میراثفرهنگی یکی از ظرفیتهای بزرگ در کشور کهن ماست. در تمدن کهن و فرهنگ کهن با ظرفیتهای غیر قابل شمارش، یعنی چیزی حدود یک میلیون اثر در کشور ثبت و شناسایی شده است و قطعاً خیلی بیش از این آثاری وجود دارد که هنوز شناسایی نشده است و باید به مردم معرفی شود.
وی افزود: من فکر میکنم برگزاری جشنواره راهیست برای معرفی این آثار توسط هنرمندان و آحاد مردم. یعنی جشنواره در بخشهای مختلف فرصتی برای مردم عادی و هنرمندان حرفهای در حوزههای مختلف ایجاد میکند که درباره میراث خلق اثر کنند و آثارشان را بفرستند، جشنواره دریافت و سازماندهی کند، بانک اطلاعات درست کند، به قضاوت و داوری داوران بگذارد و بعد آثار برتر را معرفی کند و چه خوب است اگر دبیرخانه جشنواره بتواند بعداً با اجازه صاحبان اثر، این آثار را در یک سامانهای که مردم بتوانند ببینند، قرار دهد.
فاطمی عنوان کرد: به دلیل این حجم بالای میراثفرهنگی در کشور و بناهای تاریخی، میراث ناملموس، تنوع گویشها، پوششها، غذاها، اقلیم، جغرافیا و موسیقی، جشنواره این ظرفیت را دارد. اگر جشنواره برگزار نشود این آثار چگونه باید دریافت شود؟ کجا شناسایی شود؟ امیدوارم جشنواره بتواند آثار جمعآوری شده را به شکل مناسبی حفظ و به علاقهمندان معرفی کند.
وی درباره اینکه چطور میشود مخاطبان جدید نسل زد را با اهمیت مقوله میراثفرهنگی آشنا کرد، گفت: اولاً توقعمان را از این نسل باید منطقی کنیم. اگر این اتفاقاتی که الان در فضای ارتباطات شاهدیم، در زمان ما میافتاد، نگاهمان متفاوت بود، یعنی این نرمافزار و سختافزاری که در طول این چند دهه اخیر در حوزه اینترنت و فضای مجازی شکل گرفته است، ما را هم از مطالعه و توجه عمیق دور کرده است، چه برسد به نسل زد.
فاطمی عنوان کرد: من گمان میکنم درست است که نسل جوان امروز ما از کودکان و نوجوانان تا گروه سنی نزدیک به میانسالی عمیق به موضوعات نگاه نمیکنند، به دلیل اینکه فرصت ندارند و در لحظه رویدادهای بسیاری رخ میدهد و توجهها به سمت آن میرود، اما یک نگاه ساده آنها به اندازه آن نگاه عمیق ما دریافت میکند، یعنی این نسل قدرت دریافتش بسیار بالاست. با این حال اگر جشنواره را درست برگزار کنیم و برای آنها فرصت قائل شویم، یعنی به آنها بگوییم میراثی که میشناسید، محدوده مشخصی ندارد، به خصوص در کشور عزیز ما ایران بسیار تنوع دارد و بسیار بسیار گسترده است.
داور بخش داستانی و سریال تلویزیونی سومین جشنواره بینالمللی چندرسانهای میراثفرهنگی بیان کرد: امامزادههای زیادی در کشور داریم که چند صد سالهاند، مساجدی داریم که چند صد سالهاند، کلیساهای ۲هزارساله و ۳هزارساله داریم. این نسل آمادگی دارد که محتوای متفاوتی تولید کند. ما باید این فرصت را برای آنها فراهم کنیم. جشنواره باید زمینه حضور آنها را فراهم کند. من معتقدم در این زمینه کار شده است، ولی ما بیشتر با آثار حرفهای روبهرو هستیم ولی باید بخشهای خاصی را برای دورههای بعد پیشبینی کنیم، چون چارهای برای اینکه توجه آنها را جلب کنیم، نداریم.
وی درباره تاثیر این جشنواره بر روحیات ملی و فرهنگی ما گفت: جشنواره کارکرد خودش را دارد. اولاً خود جشنواره هویت دارد، از نشان جشنواره تا تندیس آن تا همه اتفاقاتی که در پس زمینه این جشنواره شکل میگیرد یک هویت برایش به وجود میآورد، ولی هویت ملی ما فراتر از جشنواره و جشنوارههاست. ریشهاش در اعماق این سرزمین و در جانهای این مردم است. جشنواره باید تلاش کند هویت ملی ما را همانطور که هست، نشان بدهد.
فاطمی اظهار کرد: پیشنهاد من این است که در کنار فراخوانهایی که داده میشود، هر سال در هر بخش لااقل یک تا سه اثر سفارش داده شود. انشاءالله جشنواره به یک ظرفیت مادی و معنوی برسد که بلافاصله بعد از پایان هر دوره برای دوره بعد در تمام بخشها سفارش تولید اثر بدهیم.
