توسط : داور بخش شعر سومین جشنواره بینالمللی چندرسانهای میراثفرهنگی معتقد است که ما باید میراثفرهنگی را به مردم یادآوری کنیم؛ نه تنها سکهها و لوحهایی که گنج است و مردم پیدا میکنند، بلکه هر جای این سرزمین پا بگذارید، میراث است و باید قدردانی و نگهداری شود.
سهیل محمودی داور بخش شعر سومین جشنواره بینالمللی چندرسانهای میراثفرهنگی درباره اهمیت برگزاری این جشنواره گفت: ما در کشوری زندگی میکنیم که جا به جای آن نشانههای یک فرهنگ کهن، اثرگذار و پایدار و مانا وجود دارد. فرهنگ و میراث و آنچه پیشینیان ما برایمان گذاشتند، آنقدر زیاد است که آنها را نمیبینیم و نمیدانیم با آنها چه کنیم. باید به ما بگویند که این داشتههای عمیق شماست. مردم از کنار میراث به دلیل شدت فراوانی عبور میکنند و بیتوجه هستند. اگر بگویند لحظه به لحظه در دورترین جای این سرزمین قلههای نزدیک به آرارات تا دورترین جای این سرزمین در چابهار، کنار دریاچه عمان لبریز از نشانههای زیست متعالی مردم ماست و ما اینها را نمیببنیم.
وی ادامه داد: ما باید میراثفرهنگی را به مردم یادآوری کنیم. نه تنها سکهها و لوحهایی که گنج است و مردم پیدا میکنند، بلکه هر جای این سرزمین پا بگذارید، میراث است و باید قدردانی و نگهداری شود. میراثفرهنگی میتواند جذب توریست کند و جزو داشتههایی است که میتوان آنها را به جهان عرضه کرد و نگاه جهان به ایران عمیقتر میشود، اگر خودمان قدر این داشتهها را بدانیم. میراثی که آن قدر زیاد است که نمیشود توصیف کرد، در ادبیات، کتابت و آثار مکتوب و غیره. سوال من این است که با این همه میراث باید چه کنیم؟
محمودی اذعان کرد: دولت و رسانههای ما باید بودجه عمومی که برای خیلی کارها هزینه میکنند و نتیجهاش مشخص نیست، روی میراثفرهنگی متمرکز کنند، چون میراثفرهنگی میتواند بیشترین بودجه را بگیرد. بهتر است بودجه به جای ساخت پراید و ماشینهای مونتاژی و غیره برای معرفی داشتههایمان خرج شود و این داشتهها میتوانند نسلهای آینده را از الان بیمه کنند.
وی در پاسخ به این پرسش که جشنواره میراثفرهنگی چطور میتواند در انتقال ارزشهای این حوزه به نسل جدید موثر باشد، گفت: برای رسیدن به ای هدف جشنواره باید کار مدیرپسند و وزیرپسند انجام ندهد، یعنی نخواهد گزارش کار بدهد، بلکه باید به دل مردم نفوذ کند و میراثفرهنگی را معرفی کند. الان بنرهای شهرداری در شهرها یا بنرهای اقتصادی و تبلیغاتیاند یا بنرهای بیاثر سیاسی و وقایع سیاسی. تصور کنید تمام بنرهای یک شهر تصاویر میراثفرهنگی ما باشد؛. بناها، ساختمانها، شخصیتها، کتابها و غیره. الان ما مدام در خیابان تابلوهای تجاری و تبلیغاتی میبینیم یا شخصیتهای سیاسی، اما تصور کنید که بچهها در مدرسه و پارک و خیابان تصاویر میراثفرهنگیمان را ببیند و با نمادها و نشانهها روبهرو شوند.
داور بخش شعر سومین جشنواره بینالمللی چندرسانهای میراثفرهنگی بیان کرد: ما ۲۰ سال پیش چیزی به اسم بومگردی نداشتیم، اما همین را هم نسل جوان انجام دادند که مردم میراثفرهنگی و طبیعت و تمدنمان را ببینند. آقای مهندس سیفالله امینیان که زمانی معاون میراثفرهنگی بود و بعد مدیریت میراثفرهنگی اصفهان را به عهده داشت، گفت میخواهم جشنواره گلابگیری راه بیندازم تا در ایام بهار مردم جمع شوند و به جشنواره گلابگیری بروند. یک آدم با همت فهمیده است که یک موضوعی که میتواند با آن جذابیت ایجاد کند، همین گلابگیری است، چون آن سر دنیا هم بروی گلاب کاشان هست. همت کنیم و این داشتهها را جلوی چشم بیاوریم و خوب عرضه کنیم. قول میدهم نسل آینده میتواند از طریق اینها یک زندگی مرفه داشته باشد.
وی درباره بینالمللی دن این جشنواره گفت: ارتباط ما با جهان موضوع مهمی است. آیا برای موزههای ما صف میکشند؟ من در برخی از کشورها به موزههایی رفتم که ۳ ساعت در صف بودم و این یعنی مدیریت درست بوده و جدی نگاه شده است. حدود ۷۰درصد جمعیت خانوادههایی بودند که بچههایشان را برای دیدن موزه آورده بودند. در یک کشور دیگر میدیدم که معلمها در روز غیرتعطیل بچهها را به موزه میآوردند که طراحی کنند، در موزهای که مثلا آثار رامبراند و آثار رنسانس و پیش از رنسانس هم آنجاست. باید این جریان شکل بگیرد که این نسل باید با آنچه از پیشینیان مانده است آشنا شوند. این در حد مدیریت کلان است و از مردم نمیشود توقع داشت.
محمودی تصریح کرد: مردم فکر میکنند وقتی میگوییم میراث یعنی چند سکه طلا که کلاهبردارها با گنجیاب پیدا میکنند و میبرند در حالی که نمیدانند که من فرزندانم را با اتوبوس به میدان فردوسی پای مجسمه فردوسی میبردم و کل داستان زال را برای آنها تعریف میکردم. برای مردم عجیب بود، اما بچههای من دو ساعت دور آن مجسمه در میدان فردوسی هم بازی میکردند و هم با فردوسی و داستانهای شاهنامه آشنا میشدند. این کاری بوده است که من میتوانستم انجام دهم و الان هم بچههای من با خاطره آن دوره حالشان خوب میشود. یک بخشی دست خانوادههاست ولی یک بخشی هم برنامهریزی کلان لازم دارد.
وی در ادامه بیان کرد: جشنواره میراثفرهنگی در هر استانی برگزار میشود باید داشتههای آن استان را جلوی چشم مردم ایران بیاورد. نمیدانم وزارت میراثفرهنگی چقدر با مدیرکلهای آموزش و پرورش و مدیران دانشگاهها جلسه میگذارد ولی باید این نهادها را دعوت کنند و اولویت این کار را به آنها واگذار کنند.
