داور بخش گزارش خبری، گفتوگو و ترکیبی تلویزیونی در سومین جشنواره بینالمللی چندرسانهای میراثفرهنگی معتقد است که الان با وجود سیستم جدیدی که یک موبایل میتواند یک رسانه باشد، اگر پشتوانه لازم را از لحاظ محتوا و تکنیک برای مردم مهیا کنیم، آنها میتوانند برای آثار باستانی یک خبرنگار و مبلغ باشند.
حسین فردرو داور بخش گزارش خبری، گفتوگو و ترکیبی تلویزیونی در سومین جشنواره بینالمللی چندرسانهای میراثفرهنگی، درباره ضرورت برگزاری این جشنواره گفت: ضرورت برگزاری جشنوارههایی از قبیل این جشنواره از این جهت قابل تأمل است که خود مردم هم غیر از دوستان خبرنگار و برنامهساز از قدیم نقش اساسی در تولید محتوا داشتند. اگر شما خانوادههای ایرانی را ببینید، هرکدام یک عکس کنار تخت جمشید یا آثار باستانی یا مذهبی قدیمی دارند که ریشه در تاریخ دارد و الان با وجود سیستم جدیدی که یک موبایل میتواند یک رسانه باشد، اگر پشتوانه لازم را از لحاظ محتوا و تکنیک برای مردم مهیا کنیم، آنها میتوانند برای آثار باستانی یک خبرنگار و مبلغ باشند.
وی بیان کرد: اساسا نقش جشنواره این است که بتواند نسلهای جدید و همچنین افرادی را که از آن مقوله بیاطلاع هستند، مطلع کند. زمانی که آثار را معرفی میکنید و علاقه مردم را نسبت به آن آثار نشان میدهید، خودش تولید انگیزه میکند. جشنواره آن مسئله را به مردم یادآوری میکند و در بین جشنوارهها، جشنواره میراثفرهنگی میتواند از همه کاربردیتر باشد زیرا مردم تک به تک میتوانند با دوربین موبایلشان در تولید آثار نقش داشته باشند. از کنار دریا تا کوهستان و آثار باستانی فیلم میگیرند و برای دوستانشان ارسال میکنند و همین باعث تبلیغ میشود.
داور بخش گزارش خبری، گفتوگو و ترکیبی تلویزیونی در سومین جشنواره بینالمللی چندرسانهای میراثفرهنگی اظهار کرد: نیازی که ما الان داریم که باعث رونق این جشنواره میشود، اطلاعات عمومی است. یعنی ما در این حوزه احساس میکنیم که ساختن فیلمهایی که آثار باستانی و آثار صنایعدستی را معرفی میکند، بسیار برای مردم جذاب است، اما وقتی موفق و موفقتر میشویم که این نگاه را مردمی کنیم.
وی در پایان گفت: امروزه به راحتی میتوان با استفاده از گوشی موبایل و اپلیکیشنهای مختلف اثر هنری تولید کرد و به دلیل اینکه این آثار در دل خودشان هنر را منتقل میکنند، باید از فرمهای هنری هم استفاده کنیم. مثلا زبان خبری یک زبان خاص است. گویندگان یک فرم خاص صحبت میکنند اما در ادبیات مربوط به کارهایی که ما هنری اطلاق میکنیم، ایجاد سبک خیلی مهم است که شما با صمیمیت ایجاد ارتباط کنید و لازم نیست با همان زبان خبری صحبت کنید که خالی از احساس است. اتفاقاً باید احساس را بسیار زیبا منتقل کنیم، لذا باز هم من تاکید میکنم که این تنها جشنوارهای است که آموزشهای مردمیاش مهمتر از آموزش تخصصی به خبرنگاران و برنامهسازان است، چون مردم با آن دوربینی که دارند، بسیار بسیار میتوانند عامل انتقال آن اثر و موجودیت به سایر مخاطبان باشند.
