داور بخش رادیوپادکست در سومین جشنواره بینالمللی چندرسانهای میراثفرهنگی معتقد است که جشنواره چندرسانهای میراثفرهنگی میتواند در انتقال ارزشهای میراثفرهنگی به نسل جدید موثر باشد اما با نگاه سنتی و خاک گرفته قدیمی موفق به تأثیرگذاری نمیشود.
اسماعیل باستانی داور بخش رادیوپادکست در سومین جشنواره بینالمللی چندرسانهای میراثفرهنگی درباره اهمیت برگزاری این جشنواره بیان کرد: برگزاری جشنوارههای میراث خیلی مهم است. شاید ما این ماجرا را جدی نگیریم یا حتی بخواهیم آن را با جشنوارههای دیگر ادغام کنیم و شاید یک سری جشنوارهها را هم بشود ادغام کرد ولی میراث یک چیز مستقل مهم و قابل پرداخت است. ما ایرانیها فکر میکنیم خیلی میراث گسترده عظیم و مهمی داریم اما فقط فکر میکنیم، چون نه درباره آن میخوانیم و نه دنبال میکنیم، فقط چند جا را میشناسیم. این جشنوارهها شاید یک تلنگری باشد برای اینکه یک سری اتفاقها بیفتد و یک سری چیزها را بیشتر بدانیم. بودن و آرشیو شدن این اطلاعات بسیار جذاب است.
وی درباره تاثیر این جشنواره در انتقال ارزشهای میراثفرهنگی به نسل جدید گفت: جشنواره چندرسانهای میراثفرهنگی میتواند در انتقال ارزشهای میراثفرهنگی به نسل جدید موثر باشد اما با نگاه سنتی و خاک گرفته قدیمی موفق به تأثیرگذاری نمیشود. ما یک دستهبندی و قاب مشخص داریم و همه چیز را در آن قاب ارائه میدهیم و متاسفانه یک مقدار از نسلهای جدید و رسانههای جدید عقبیم.
این گوینده رادیو درباره اینکه حوزه پادکست چطور در ترویج و حفاظت از میراثفرهنگی تاثیر میگذارد، گفت: پادکست خیلی ساده ولی سخت میتواند کمک کند. امروز ما در دورهای هستیم که هوش مصنوعی همه کار میکند. دوستان پادکستساز من دیگر زمان برای پژوهش نمیگذارند و همه مطالب را با هوش مصنوعی پیدا میکنند. پادکست خصوصا در حوزه یک سری اتفاقات مثل میراث زمانی میتواند تأثیرگذارتر بشود که مسئله پژوهش در آن مسئله پررنگتری باشد. ما یک سری موضوع داریم که خیلی اطلاعات ویژهای از آنها در دست نیست و مستلزم پژوهشهای مکتوب خیلی جدی است، مثلا برویم در کتابخانه ملی یا کتابخانه مجلس یک سری اسناد پیدا کنیم و با مستندات حرف بزنیم. پادکست اگر اینطور باشد خیلی جذاب است، به این دلیل که به مخاطب اطلاعات درست داده میشود.
وی تاکید کرد: به مخاطب دروغ نگوییم و هر چیزی که فکر میکنیم درست است در اولین فرصت به مخاطب ارائه نکنیم. یک پژوهش کلی که شاخ و برگهای آن کم شود، باگهای تاریخی آن حذف میشود، چون در حوزه میراث صحبت میکنیم و موضوع مهمی است. مثلا میگوییم برج طغرل که اسمش را بارها شنیدیم و پیشینه آن را میدانیم، اما شاید یک سری اطلاعات ریز جذابتری باشد که با پژوهش عمیقتر به آنها میرسیم. اگر این کار را بکنیم خیلی جذاب است.
باستانی درباره تاثیر این جشنواره بر تقویت گردشگری بیان کرد: من با حوزه گردشگری اصلا غریبه نیستم و افتخار این را داشتم که طولانیترین برنامه گردشگری و میراث را در رادیو روی آنتن بردم. اکثر پادکستهای ما به زبان فارسی تولید میشود اما چند درصد گردشگرهای دنیا به زبان فارسی آشنا هستند؟ خوشبینانه یک درصد پس ما نیاز به پادکستهایی داریم که در حوزه میراثفرهنگی با زبان بینالمللی تولید شود. ما میگوییم پاسداشت زبان فارسی و به کسی اجازه نمیدهیم پادکست با زبان انگلیسی بسازد و اگر بسازد سریع وارد عمل میشویم و جلوی آن را میگیریم، اما برای اینکه بتوانیم در دوره امروز که تنشهای سیاسی و اجتماعی هست و پروژه ایرانهراسی سالهاست که کلید خورده است، از چیزی مثل پادکست گردشگر جمع کنیم، پس نیاز به پادکست انگلیسی داریم. خیلی از گردشگرهایی که این روزها به ایران میآیند و عموما افراد مسنی هستند که دوران بازنشستگیشان را میگذرانند، از زیباییهای ایران تعجب میکنند چون ما به آنها اطلاعاتی ندادهایم.
وی ابراز امیدواری کرد که کمی نوآورانه و خلاقانه به جشنوارهها در ایران نگاه کنیم و گفت: درست است که یک سری مدلها در ایران تجربه شده است و ما قرار نیست چرخ را از نو اختراع کنیم، ولی در همان قالبها و ساختارها میشود تغییراتی را رقم زد که فضای آن به روز و جوانپسند باشد. ما در حوزه میراثفرهنگی و گردشگری بارها گفتیم که موسیقی سفیر فرهنگی ایران است، ولی چقدر از موسیقی خوب در کارهایمان حمایت میکنیم؟ چند حاج قربان داشتیم که برود در فستیوالها شرکت کند و فرهنگ و موسیقی ایران را در سادهترین شکل ممکن به دنیا معرفی کند؟ حتی خوانندههای خوب موسیقی سنتی امروز هم همه پاپ میخوانند و حمایتی در این حوزه نشده است.
داور بخش رادیوپادکست در سومین جشنواره بینالمللی چندرسانهای میراثفرهنگی در پایا تاکید کرد: جشنواره میتواند بخشهای جانبی و جنبی داشته باشد. مثلا بخش موسیقی میتواند در طول سال ادامه پیدا کند. باید حمایت را گستردهتر کنیم و امیدوارم در دورههای بعدی جشنواره میراثفرهنگی این اتفاق بیفتد. اساتید و بچههایی که خیلی جدی کار هنری میکنند، پای کار بیایند تا حداقل اتفاقی که میافتد این باشد که بگوییم داریم از میراث معنوی و فرهنگیمان حمایت میکنیم.
.
