توسط : داور بخش «شعر و موسیقی» سومین جشنواره بینالمللی چندرسانهای میراثفرهنگی راهاندازی شبکه شهرهای خلاق را راهکاری مناسب برای تقویت و گسترش این جشنواره دانست.
احمد صدری داور بخش «شعر و موسیقی» سومین جشنواره بینالمللی چندرسانهای میراثفرهنگی در گفتوگو با خبرنگار شبستان درباره ضرورت برگزاری این جشنواره گفت: هر دستگاه و نهادی متناسب با زاویه و پرسپکتیوی که نسبت به فرهنگ دارد، میتواند یک موضوع را نگاه کند. در حیطه مباحث فرهنگی و هنری که در ایران وجود دارد، طبیعی است که وزارت میراثفرهنگی با آن نگاه میراثی، یعنی در واقع آنچه که از گذشتگان به یادگار مانده است همچون یک بنا، به این مقوله بپردازد.
وی ادامه داد: همان گونه ما یک بنا از گذشته را میبینیم و تجزیه و تحلیل میکنیم و به لحاظ تاریخی میتوانیم در مورد آن صحبت کنیم، در حیطه فرهنگی هم همین گونه است. فرهنگ اعم از کلام و آثاری که به صورتهای موسیقایی، نمایشی، بصری و غیره تعین پیدا کردهاند و میتواند از این منظر مورد مطالعه قرار دهد و به نتایجی برسد؛ یعنی میتواند ریشههای یک موضوعی را که امروزه با آن مواجهیم، پیدا کند. این ریشهها در واقع بحث هویت را دارد که هویت با دو عامل تعریف میشود؛ یکی مبحث مکان و دیگری زمان؛ یعنی امری که در یک بازه تاریخی در یک مکانی با توجه به شرایط اقلیمی، تاریخی و انسانهایی که در آنجا زیست کردهاند و آن مشکلات و آسیبها را برای خودشان آسان کردهاند و آن اقلیم را برای زیست مناسب کردهاند و راهکار پیدا کردهاند و در این بازه زمانی چیزهایی را که به دست آوردهاند و به خصوص راهکارهایی که پیدا کردهاند، برایشان تبدیل به هویت میشود. این راه حلها میتواند در نگاه انسان امروزی کمک کند که خودش را مطابق با شرایط روز بازتعریف کند. یعنی با آن شاخصهها و آن اصول و ضمن هویت آن مبانی بتواند با جهان امروز ارتباط برقرار کند. به نظرم از این منظر است که بحث میراثی در نغمهها و آثار واجد اهمیت است.
صدری در پاسخ به این پرسش که جشنواره چندرسانهای میراثفرهنگی چطور میتواند مردم را در سطح جامعه تحت تاثیر قرار دهد و ارزشهای میراثفرهنگی را به آنها منتقل کند، گفت: اولین مبحثی که داریم این است که مخاطبان و افرادی که بخشی از این سرزمین هستند، بتوانند سرزمینشان را بشناسند. وقتی سرزمینشان را میشناسند، به آن علاقه پیدا میکنند و میبینند در این بازه زمانی در طول تاریخ شکل گرفته است، یک علاقهای در آنها ایجاد میشود و آنها را صاحب این سرزمین میکند. یکی از مهمترین نکات همین بحث شناخت است؛ زمینههایی که ایجاد شناخت و تعلق کند و برایشان خاطره بسازد. مثلا وقتی در یک مکانی قرار میگیرد وقایعی که اتفاق میافتد ایجاد خاطره میکند و با آن خاطرهها میتواند زیست کند.
وی تداوم برگزاری را مهمترین عامل تقویت و بهتر دیده شدن جشنواره چندرسانهای میراثفرهنگی دانست و عنوان کرد: تداوم چیزی است که کم اتفاق میافتد و متاسفانه در زمینه جشنوارهها به شدت جزیرهای عمل میشود؛ یعنی هر نهاد یا دستگاهی کار کوچکی انجام میدهد، در صورتی که به نظر میرسد اگر اینها در یک منظومهای تعریف شود به اسم شبکه شهرهای خلاق، همه دستگاههای ذیربطی که در یک مجموعهای در کشور وجود دارد میتوانند در امر برگزاری با یکدیگر دست بدهند. مثلا اینکه صدا و سیما و وزارت ارشاد و سایر ارکان و اصناف پای کار بیایند و در این منظومه برای هر استان و قومی با توجه به آمایش سرزمینی و قابلیتهایی که هر قوم دارد، تعریفی مشخص شود. این اتفاق باید در بازه زمانی سالانه شکل بگیرد، نه اینکه در چند روز یک جزیرهای مثل وزارت میراثفرهنگی بیاید یک رویدادی را برگزار کند.
داور بخش «شعر و موسیقی» سومین جشنواره بینالمللی چندرسانهای میراثفرهنگی ادامه داد: این رویداد میتواند از منظر کیفیت خیلی خوب باشد که آن کیفیت را هم حضور افراد صاحب نام تعیین میکند، در حالی که اگر این برنامه در هر قوم و اقلیمی در یک بازه زمانی مرتب در جریان باشد، آن زمان میتوان جریانسازی کرد.
وی تاکید کرد: شبکه شهرهای خلاق باید با هم کار کنند؛ مثلا اگر در منطقه جنوب ایران باشیم که چند فرهنگی است و حتی از کشورهای دیگر که از تفکر و فرهنگ آفریقایی در آن وجود دارد، پایگاه یکی از آیینها شود و این امر در یک بازه زمانی مرتب تکرار شود، یعنی همه بدانند در این زمان، این فصل، این رویداد رخ میدهد و همه نهادها به سهم خودشان کمک کنند. مثلا اگر پنج منطقه میخواهند سهیم باشند، کنار هم قرار گیرند و یک منظومه تشکیل دهند.
